Menu

Z cyklu: krakowskie biografie TERESA MORSTIN (1911-1993)

5 maja 1993 r. przeżywszy lat 82 zmarła w Krakowie Teresa Morstin, długoletnia działaczka Ruchu Kultury Chrześcijańskiej "Odrodzenie". Pochowana została w grobie rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie w dniu 13 maja 1993 r. W uroczystościach żałobnych, którym przewodniczył o. Jan Popiel TJ, uczestniczyła rodzina i wielu przyjaciół. Mimo złego stanu zdrowia i ułomności fizycznej Teresa do końca służyła wiernie Bogu i bliźnim. Była człowiekiem wielkiego ducha, niezwykle prawym, skromnym i szlachetnym.

Urodziła się 20 marca 1911 r. w Rzeszowie jako czwarte dziecko Karoliny z Mycielskich i Henryka, który piastował tam funkcję starosty. Przed I wojną światową przeszedł w stan spoczynku i osiadł wraz z rodziną w swoim majątku ziemskim w Igołomii k. Krakowa. Zmarł w 1922 r. gdy Teresa miała 11 lat. Ciężar zarządzania majątkiem i wychowania dzieci przejęła matka. W 1925 r. Teresa podjęła naukę w Gimnazjum Żeńskim ss. Urszulanek w Krakowie. Egzamin dojrzałości złożyła w 1930 r. i wróciła do Igołomii, aby opiekować się matką zapadającą na zdrowiu i przejąć ster zarządzania majątkiem i domem. Dzięki temu jej starsze rodzeństwo mogło podjąć własną aktywność. Najstarsza siostra, Waleria, działała społecznie we Lwowie jako współorganizatorka, pierwszego w Polsce, diecezjalnego domu dla samotnych matek w Brzuchowicach k. Lwowa. Równocześnie związała się aktywnie z działalnością lwowskiego "Odrodzenia". Brat Krzysztof podjął we Lwowie studia rolnicze, aby następnie objąć w gospodarowanie swój majątek ziemski w Raciborsku k. Wieliczki. W czasie pobytu we Lwowie związał się również z ruchem "Odrodzenie". Siostra Maria wstąpiła do klasztoru ss. Wizytek w Krakowie.

Po znalezieniu odpowiedniego administratora gospodarstwa rolnego w Igołomii, Teresa w roku 1934 podjęła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w zakresie fizyki, które kontynuowała do wybuchu wojny. W 1939 r. uzyskała na Wydziale Filozoficznym absolutorium, ale nie zdążyła już wykonać pracy magisterskiej. W okresie studiów wstąpiła do "Odrodzenia" w Krakowie i uczestniczyła czynnie w ruchu formacyjnym i społecznym Stowarzyszenia, szczególnie w Kole Koleżanek.

Po wybuchu wojny, w 1939 r. wróciła do Igołomii i podjęła opiekę nad chorą matką, która zmarła w kwietniu 1941 r. W rok później Niemcy zaanektowali majątek i pałac w Igołomii. Teresę przyjęły zakonnice ze Zgromadzenia ss. Służebniczek, prowadzące w Igołomii ochronkę, której fundatorami byli jej rodzice. Część czasu spędziła wraz z rodziną swego brata w Raciborsku. Z racji swego przygotowania uniwersyteckiego przygotowywała młodzież w zakresie gimnazjum do egzaminów przed tajnymi Komisjami Szkolnymi. Brała także udział w akcji opieki nad wysiedlonymi.

W styczniu 1945 r., po przejściu frontu, władze sowieckie zwróciły jej majątek i pałac w Igołomii (rodzina jest w posiadaniu takiego kuriozalnego dokumentu), ale zaraz potem została ponownie z Igołomii wyrzucona przez delegatów Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN). Przeniosła się więc do Krakowa i podjęła naukę na Studium Pedagogicznym na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od września 1945 roku pracowała jako asystent w Zakładzie Fizyki AGH w Krakowie. Równocześnie kontynuowała studia magisterskie. Egzamin magisterski złożyła na UJ w roku 1950.

Pracę nauczyciela akademickiego na etacie adiunkta w Katedrze Fizyki zakończyła w 1961 r. i przeszła do pracy w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii w tej samej uczelni

(na stanowisku naukowo-technicznym). W tym charakterze pracowała do emerytury, na którą przeszła w październiku 1972 r. Kontaktu zawodowego z AGH nie zerwała. Jeszcze przez wiele lat pracowała w niepełnym wymiarze godzin mimo pogarszającego się stanu zdrowia i potęgującego kalectwa.

Cały powojenny okres Teresa Morstin działała w "Odrodzeniu". W początku 1970 r. Kardynał Karol Wojtyła skierował do środowiska inteligencji katolickiej zaproszenie do udziału w kwietniu 1970 r na Jasnej Górze w spotkaniu poświęconym modlitwie o wkład polskiej inteligencji katolickiej w dzieło posoborowej odnowy Kościoła. Efektem spotkania było włączenie się seniorów krakowskiego Odrodzenia w prace Duszpasterskiego Synodu Archidiecezji Krakowskiej w okresie : maj 1972 – czerwiec 1979, a następnie tworzenie oraz prowadzenie w poszczególnych parafiach synodalnych zespołów studyjnych. Teresa Morstin w ostatnim okresie życia skoncentrowała się na organizacji zespołów synodalnych na terenie Krakowa i prowadziła m.in. zespół studyjny w parafii OO.Karmelitów Na Piasku.